Budowanie marki pracodawcy w social mediach

Budowanie marki pracodawcy w social mediach

Budowania marki pracodawcy w social mediach

Wielu pracodawców ma założony profil firmowy w mediach społecznościowych, jak Facebook czy Linkedin, ale czy to oznacza, że faktycznie budują markę i wizerunek pracodawcy w social mediach?

Sprawdźmy!

Na początek ważne pytanie – czy jesteś pewna, że Twoi pracownicy i kandydaci korzystają z mediów społecznościowych, jeśli tak, to w jakim celu.

Nie zakładaj też z góry, że wszyscy pracownicy biurowi mają konto na Facebooku, ponieważ w 2019 roku po tzw. aferze Cambridge Analytica wiele osób zlikwidowało swoje profile.

Wielu pracowników niebiurowych, jak elektrycy, operatorzy maszyn, kierowcy zawodowi nie korzystają z serwisu Linkedin, jakkolwiek z drugiej strony wiemy, że rośnie popularność tego medium.

Kolejne pytanie dotyczy celu. Po co chcesz stworzyć profil dla Twojego pracodawcy? Ponieważ inni pracodawcy też tam są?

Tworzenie profili firmowych dla pracodawcy ma sens jeśli chcesz prowadzić kampanie:

  • wizerunkowe
  • rekrutacyjne

 

Są trzy strategie komunikacji marki pracodawcy w mediach społecznościowych

Mam na myśli głównie Facebooka i Linkedina.

Dla ułatwienia posłużę się metaforą:

  1. słup ogłoszeniowy
  2. ściana sukcesów
  3. akwarium

To Ty, jako przedstawiciel pracodawcy decydujesz ile czasu chcesz poświęcić na działania komunikacyjne w tych mediach. Pamiętaj też, że praca ta wymaga systematyczności, by przynosiła oczekiwane efekty.

 

Słup ogłoszeniowy

Oznacza to, że traktujesz profil pracodawcy jako miejsce publikacji ogłoszeń o pracę. Zazwyczaj wygląda to tak:

Zapraszam do aplikowania na stanowiska.
Szczegóły w ogłoszeniu.

Po czym dodajesz link do strony, na której opublikowano ogłoszenie – nie zawsze jest to na Twojej stronie firmowej, dość często kierujesz ruch na stronę aplikacji rekrutacyjnej.

W ten sposób wiele tracisz – nie wykorzystujesz okazji, by opowiedzieć o swojej organizacji, ani nie kierujesz ruchu na swoją stronę firmową. Na niej zainteresowany internauta mógłby dowiedzieć się więcej na temat Twojego pracodawcy.

Jednym słowem – nie jest to najlepszy wybór. Nie dziw się zatem, że nikt tego ogłoszenia nie komentuje i dość szybko post nie jest udostępniany dalej.

 

Ściana sukcesów

Lubisz amerykańskie filmy? Ja tak, często kiedy bohaterami filmu są prawnicy, biznesmeni czy politycy, w ich gabinetach są wyeksponowane oprawione w ramki dyplomy, zdjęcia z celebrytami i prominentnymi osobami. Właśnie takie skojarzenie przyszło mi do głowy, by opisać drugą strategię komunikacji w mediach społecznościowych.

Na profilach są udostępniane tylko informacje na temat sukcesów firmy i sukcesów prezesa zarządu. Jest tam mowa o nowych inwestycjach, pozycji rynkowej, otrzymanych nagrodach, udzielonych wywiadach w mediach biznesowych. Ale nie mam żadnych informacji o tym – jak się w tej firmie pracuje.

Czy ktoś takie informacje komentuje? Tak – prawnicy i bankierzy.

Owszem zamieszczane są na takim profilu ogłoszenia o pracę, ale zazwyczaj informują jedynie na jakie stanowiska jest aktualnie nabór.

Próżno szukać na takim profilu zdjęć prezesów z załogą, jak również nie ma tu żadnych informacji o pracownikach i ich sukcesach, ani tego jakim pracodawcą jest ta firma.

 

Akwarium

Jest udowodnione, że obserwacja rybek w akwarium wpływa kojąco na nas. Z zewnątrz widzimy jak zorganizowane jest życie wewnątrz akwarium. Wszystko jest transparentne.

A teraz pomyśl, gdyby profil Twojego pracodawcy był transparentny, co byś chciał zmienić? Potraktuj go jako miejsce, w którym możesz opowiedzieć o firmie, ludziach, zwyczajach, benefisach, zasadach, normach, wartościach i celach. Tak to jest możliwe i dla mnie jest to naturalne, że firma, która chce dzięki obecności w mediach społecznościowych budować swoją markę pracodawcy, to powinna opowiadać o sobie, a nie jedynie publikować ogłoszenia o pracę i pisać o sukcesach swoich prezesów.

grafika budowanie marki pracodawcy w social mediach

Kup dostęp do nagrania "Budowanie marki pracodawcy w social mediach"

Obejrzyj nagranie szkolenia, w którym omawiane są 3 strategie obecności pracodawcy w social mediach.

 

Pewnie zastanawiasz się o czym pisać?

Na to pytanie sama możesz sobie odpowiedzieć. Sporządź listę tematów, które są interesujące dla pracowników jak i dla Twojego pracodawcy.

Weź pod uwagę:

  • co możesz napisać na temat samej pracy (lokalizacja, zadania, zakres obowiązków),
  • co możesz napisać na temat kultury organizacji (wartości, normy, preferowane zachowania i postawy),
  • co możesz napisać na temat ludzi w firmie (jakim szefem jest szef, jaki jest wybrany model zarządzania – przez cele, przez wartości, jakie potrzeby pracowników są dla pracodawcy ważne).

Moja lista tematów obejmuje ponad 20 pozycji.

Pisz tak, jakbyś chciała opowiedzieć swojej najlepszej przyjaciółce (która jest gdzieś daleko) jak pracuje się w Twojej firmie. Linkedin pozwala na dłuższe teksty (do 1300 znaków), a Facebook w ogóle nie stawia ograniczeń.

Opowiadaj historię. Twoimi bohaterami mogą być Firma lub Osoba (Twój kolega z firmy). Wybierz taką informację, z której coś wyniknie (realizacja zadania, rozwiązanie problemu, sprostanie zadaniu).

I jeszcze kilka ważnych spraw. Publikuj na profilu firmowym, ponieważ chcesz promować markę i wizerunek swojego pracodawcy w social mediach. Pamiętaj, że profil osobisty pracownika (także Twój) jest profilem osobistym, więc to właściciel decyduje co chce na nim opublikować.

Jeśli prowadzisz profil firmowy nadaj uprawnienia administratora co najmniej 2 osobom – czasami trzeba szybko zareagować, a Ty możesz być na spotkaniu, na urlopie.

Systematycznie korzystaj z narzędzi analitycznych: Google Analytics, statystyki Facebooka i Pixel Facebooka oraz statystyk Linkedina. Dzięki temu dowiesz się czy użytkownicy social mediów wchodzą na stronę firmową Twojego pracodawcy, kim są (wiek, płeć, miejsce zamieszkania, zainteresowania). Jeśli potrzebujesz więcej informacji polecam Ci kurs online „Jak zadbac o wizerunek pracodawcy, by przyciągać właściwych kandydatów?” 

Przeczytaj także:

Narzędzia online, które powinien znać każdy specjalista employer brandingu

O czym piszą pracodawcy w mediach społecznościowych?

Julita Dąbrowska

Julita Dąbrowska

Autorka bloga, na co dzień pomaga firmom budować marki korporacyjne i marki pracodawców (współpraca ad hoc oraz współpraca projektowa). Punktem wyjścia jest odkrycie czym dana organizacja wyróżnia się od innych. W tym celu prowadzi badania jakościowe i ilościowe, przeprowadza diagnozę organizacji na podstawie już pozyskanych informacji i raportów, pomaga w opracowywaniu i weryfikacji strategii marki i strategii komunikacji marki. Szkoli dzieląc się swoją wiedzą na blogu, na łamach książek i e-booków, w trakcie szkoleń stacjonarnych i online, 

Jak dbać o markę i wizerunek pracodawcy w kryzysie?

Jak dbać o markę i wizerunek pracodawcy w kryzysie?

Zastanawiasz się jak dbać o markę i wizerunek pracodawcy w nowej rzeczywistości, w kryzysie?

Oto krótkie podsumowanie marcowego szkolenia online.

Najpierw upewnijmy się czy tak samo rozumiemy markę i wizerunek pracodawcy.

To dwa różne pojęcia determinujące troszkę inne działania.

Marka pracodawcy to swoista więź jaka łączy pracodawcę i pracowników, oparta na obopólnych korzyściach. Są cztery elementy kluczowe, o które należy się zatroszczyć:

  • poczucie sensu i celu istnienia firmy -> pracownicy i menedżerowie po co firma istnieje, jaką korzyści odnosi społeczeństwo, czasami w wielu firmach jest to utożsamiane z wizją / misją / motorem działania;
  • lista wartości firmowych -> przede wszystkich tych, które są honorowane w firmie;
  • styl przywódców -> jak zachowują się menedżerowie, na ile są wzorem dla swoich pracowników i na ile są tego świadomi;
  • umiejętność pracy w zespole -> obejmująca także umiejętność komunikacji wewnętrznej.

Zatem jeśli faktycznie chcesz zadbać o markę w czasach kryzysu, oto lista obszarów, które należy brać pod uwagę. To zadanie trudne.

Dlatego też pracodawcy zazwyczaj wybierają inny obszar – troszczą się o swój wizerunek korporacyjny. Ponieważ kiedy mamy na myśli wizerunek to chodzi nam o postrzeganie firmy wśród jej odbiorców. Tu jest wielkie pole do popisu, dobrze też są znane prawa komunikacji i prawa perswazji. Mówiąc o trosce o wizerunek przede wszystkim firmy koncentrują się na wyborze pozytywnych skojarzeń, które ma  wywoływać nazwa firmy oraz na odpowiednio szerokim zasięgu, by wywrzeć odpowiednie wrażenie skali.

 

Poznaj podstawy prawne działań employer brandingowych, by zadbać o markę i wizerunek pracodawcy w kryzysie

To konieczne, by móc przygotować się na szybką reakcję. W czasach kryzysu wszystkie sprawy są pilne i liczy się adekwatna i szybka reakcja. Dlatego zawczasu poznaj podstawowe akta prawne, a najlepiej w razie pytań skontaktuj się z prawnikiem lub z doświadczonym konsultantem, który wcześniej opracowywał procedury zarządzania na wypadek kryzysu (często taki dokument nosi nazwę Księgi Kryzysowej.

Trzy podstawowe źródła prawa to:

  • Kodeks pracy
  • Kodeks cywilny
  • Prawo prasowe

Pierwszy z nich omawia jakie są obowiązki pracodawcy i pracownika związane z dbaniem o dobre imię, godność osobistą, tajemnice przedsiębiorstwa, ale także omawia kwestie związane z zapobieganiem mobbingowi i dyskryminacji w firmie.

Drugi, kodeks cywilny wprowadza definicję tzw. dóbr osobistych – co odnosi się zarówno do pracodawcy (osoby prawnej) jak i do pracownika.

Wreszcie trzeci reguluje kto może wypowiadać się w imieniu firmy (jest to zawsze prezes i rzecznik prasowy, ale może być każde właściciel oraz upoważniony pracownik firmy) oraz jak prosić o sprostowanie informacji opublikowanej w mediach.

Ponadto w każdej firmie jest szereg innych dokumentów, które stanowią podstawę prawna działań employer brandingowych takie jak:

  • regulaminy pracy
  • kodeksy postępowania i/lub kodeksy etyczne
  • procedury postępowania zapobiegające mobbingowi i dyskryminacji w firmie
  • polityki CSR-owe (ESG)
  • procedury zebrane w ramach tzw. Księgi Kryzysowej

 

Poznaj wybrane, ale ważne reguły społeczne

Zanim opracowujesz swój plan działań, by zadbać o markę i wizerunek pracodawcy w kryzysie  poznaj ważne prawa komunikacji społecznej. Jako ludzie kochamy plotki, sensacje i o tym doskonale wiedzą media. Dlatego nikogo nie dziwi fakt, że najczęściej poruszanym tematem przez media (w tym media społecznościowe) są sensacje. Oto kilka przykładów takich tematów newsowych:

  • wypadki (w tym śmiertelne – na drogach, na budowach, w szkole itp)
  • konflikty między ludźmi, firmami
  • oskarżenia i sprawy sądowe
  • kradzieże i malwersacje finansowe

Dlatego też w pierwszej kolejności osoby odpowiadające za wizerunek pracodawcy (najczęściej jest to biuro zarządu, rzecznicy prasowi, ale działy komunikacji, HR i marketingu) powinny zapobiegać jakimkolwiek konfliktom z pracownikami i innymi interesariuszami jak np. społeczność lokalna.

 

Jakie tematy podejmować, by zadbać o markę i wizerunek pracodawcy w czasach kryzysu?

Skup się przede wszystkim na pokazaniu jak odpowiedzialnym i godnym zaufania jest Twój pracodawca.

  • pokaż jak pracodawca troszczy się / wspiera zdrowie i życie swoich pracowników, społeczność lokalną
  • opowiedz o tym jakie procedury / dodatkowe zabezpieczenia wprowadzono, by zadbać o bezpieczeństwo pracowników
  • daj przykład jak pracodawca i jak menedżerowie wywiązują się z przestrzegania wartości firmowych
  • stosuj się do przyjętej przez firmę polityki CSR-owej

Miej na uwadze fakt, że w czasach kryzysu zmienia się poziom zaufania, a zarówno pracownicy jak i osoby spoza firmy chcą otrzymywać sprawdzone informacje, przekazywane sukcesywnie na temat co się dzieje w firmie i co się dzieje z ludźmi w firmie.

Z badania Edelman Trust 2020 wynika, że w czasach pandemii ludzie ufają najbardziej naukowcom-ekspertom, w drugiej kolejności pracownikom, a w mniejszymi stopniu zarządom firmy. Za to prawie w ogóle nie ufają mediom i politykom.

Wiedząc, że dla Polaków liczy się przede wszystkim zdrowie, spokój, rodzina – co wynika z wieloletnich badań CBOS prowadzonych wśród Polaków, skup się na przekazywaniu informacji właśnie związanych z tymi tematami. Dziś jest to szczególnie ważne.

Ponadto dobrze byłoby zapewnić dodatkową pomoc pracownikom:

  • prawną
  • psychologiczną
  • finansową

oraz zadbać o to, by pracownicy na stanowiskach tzw. robotniczych i ich rodziny nie były w grupie osób wykluczonych społecznie z uwagi na analfabetyzm cyfrowy.

Julita Dąbrowska

Julita Dąbrowska

Autorka bloga, na co dzień pomaga firmom budować marki korporacyjne i marki pracodawców (współpraca ad hoc oraz współpraca projektowa). Punktem wyjścia jest odkrycie czym dana organizacja wyróżnia się od innych. W tym celu prowadzi badania jakościowe i ilościowe, przeprowadza diagnozę organizacji na podstawie już pozyskanych informacji i raportów, pomaga w opracowywaniu i weryfikacji strategii marki i strategii komunikacji marki. Szkoli dzieląc się swoją wiedzą na blogu, na łamach książek i e-booków, w trakcie szkoleń stacjonarnych i online, 

CSR a employer branding

CSR a employer branding

CSR a employer branding 

 

  • Jak to właściwie jest czy działania CSR-owe to część działań employer brandingowych?
  • Czy cele tych działań są zbieżne?
  • Dlaczego coraz więcej pracodawców zachęca swoich pracowników do podejmowania działań CSR-owych? 

 

Z ideą CSR-u czyli społecznej odpowiedzialności biznesu polskie firmy spotkały się na początku lat 90. XX wieku, kiedy to w Polsce otwierały swoje oddziały międzynarodowe koncerny. Prym wiodły firmy amerykańskie, które promują w swoim kraju ideę dzielenia się z innymi, kiedy samemu odnosisz sukces. Tradycja ta pochodzi jeszcze z czasów gorączki złota i czasów wielkiego kryzysu, kiedy to bogatsi dobrowolnie finansowali posiłki dla najbiedniejszych. 

My również mamy swoją własną polską ikonę CSR-ową. Od blisko 30 lat wiele firm i osób prywatnych wspiera WOŚP. Ale wolontariat nie jest jedynym sposobem na podejmowanie działań CSR-owych. 

 

Możemy wyróżnić 6 obszarów działań CSR-owych,

co jest zgodnie z wytycznymi ISO 26000, mianowicie:

  • prawa człowieka

  • prawa pracownika

  • ład korporacyjny

  • prawa konsumenta

  • ochrona środowiska naturalnego 

  • wsparcie społeczności lokalnej 

Jak dotąd najpopularniejsze to działania CSR-owe związane z ochroną środowiska i te na rzecz społeczności lokalnej. Powszechnie znane są działania firm produkcyjnych, logistycznych na rzecz społeczności lokalnej, w ramach których firmy finansują m.in. remonty dróg, remiz strażackich, ogródków jordanowskich, placów zabaw, domów dziecka, domów kultury. 

 

Przykłady działań CSR w Polsce:

  • CSR – współpraca na rzecz społeczności lokalnej -> DB Schenker zmienił godziny pracy swoich oddziałów, które znajdują się na terenie miast, by szanować prawo okolicznych mieszkańców do odpoczynku i zmniejszenia uciążliwości związanych z większym ruchem samochodowym (poczytaj więcej tutaj: https://www.dbschenker.com/pl-pl/o-nas/raport-społeczny). Firma sama o sobie mówi, że chce być preferowanym pracodawcą i sąsiadem (Historię te szczegółowo opowiedziała p. Monika Pachniak-Radzińska, dyrektor ds. Komunikacji DB Schenker podczas 7. Forum Employer Brandingu).
  • CSR – działania na rzecz ochrony środowiska -> Działania związane z ochroną środowiska dość często są związane z przestrzeganiem nowych przepisów prawa polskiego i unijnego. Dobrym przykładem jest dążenie do zmniejszenia emisji CO2, zmniejszenie hałasu, wykorzystanie wody w zakładach produkcyjnych w obiegu zamkniętym, wykorzystanie surowców wtórnych – makulatury, plastiku.  Oto kilka przykładów:
    • Żywiec promuje zbiórkę butelek po piwie – LINK 
    • firma Swonco oferuje ekologiczne środki czystości w butelkach pochodzących z recyklingu – LINK
    • a ostatnio firma Rodowita z Roztocza informuje, że jej woda mineralna będzie pakowana w ekologiczne butelki rPET – LINK 

 

  • CSR – prawa konsumentów -> Wciąż pamiętamy o niechlubnych zachowaniach sektora finansowego, których przykładem jest firma Enron i Arthur Andersen. Chciwość top menedżerów sprawiła, że firmy te nie uszanowały praw konsumentów do informowania ich o ważnych kwestiach związanych z ofertą, w tym do pełnej informacji na temat ryzyka i niepewności. My konsumenci chcemy, by szanowano nasze prawa i by nie wprowadzano nas w błąd. W niektórych przypadkach konieczne były zmiany prawne w ustawach: prawo bankowe (obowiązek informowania konsumentów o rzeczywistych kosztach kredytów i pożyczek), prawo farmaceutyczne (zakaz organizowania pseudo wyjazdów lekarzy na kongresy medyczne, które okazywały się wakacjami w luksusowych ośrodkach). 

Ale mamy też dobre przykłady firm, które nie wykorzystują naszej słabości do zakupów (konsumpcjonizm). Cenię sobie firmy Columbia i Gore Tex, które produkują wysokiej jakości odzież i buty dla tych, co lubią spędzać czas z naturą, ale również te firmy są gotowe naprawiać kurtki zamiast kupować nowe. 

Odpowiedzialnych smakoszy kawy, herbaty czy czekolady nie trzeba namawiać do zakupów produktów z naklejką FairTrade. To symbol międzynarodowego programu, którego celem jest wsparcie rolników bezpośrednio uprawiających kawę, herbatę i ziarna kakaowca.  Poznaj jedną z takich firm: LINK 

  • CSR – prawa pracowników -> Inicjatywy te z reguły dotyczą promowania etycznego postępowania pracodawców w stosunku do pracowników, przede wszystkim działań antymobbingowych, zwalczania nierówności w pracy, czy promowania tolerancji, wzajemnego szacunku i różnorodności. Opracowanie listy wartości firmowych, kodeksu postępowania czy kodeksu etycznego to dopiero początek działań, duże trudniejsze zadanie polega na zachęceniu wszystkich ludzi w firmie do stosowania tych zasad.

XXI wiek sprawił, że jesteśmy dużo bardziej otwarci na zrozumienie i poznanie siebie, swoich potrzeb – nie tylko tych materialnych. Potrzebujemy czasu, zatrzymania się, by uzmysłowić sobie co jest faktycznie ważne w życiu. Dlatego cieszę się, że w tym miejscu mogę podzielić się informacją, że globalna firma IT – SAP wprowadziła program rocznego urlopu tzw. sabbatical, w trakcie którego pracownicy firmy pracują jako wolontariusze oraz dowiadują się jakie skutki wywołują ważne decyzje ekonomiczne podejmowane przez top menedżerów. LINK 

Wiele uwagi duże firmy i ich inwestorzy poświęcają na opracowanie zasad ładu korporacyjnego. Zamiast skrótu CSR mówią o ESG, skrócie od słów: ekologia (ekologu / environment), odpowiedzialność (social responsibility), ład korporacyjny (governance). Tym samym dają nam do zrozumienia co jest dla nich ważne. Wkrótce mam nadzieję poznamy więcej inicjatyw ESG.

Powyższe wprowadzenie miało na celu uporządkowanie wiedzy na temat CSR-u. Mnie jednak najbardziej interesuje jaki jest związek między CSR-em a employer brandingiem, rozumianym jako proces tworzenia zespołu właściwych osób gotowych realizować cele firmowe, jednocześnie szanując wartości firmowe.

 

Widzę dużą zbieżność między CSR-em a employer brandingiem, mianowicie:

  • wspólne są wartości firmowe, to z nich wynika chęć prowadzenia działań na rzecz interesariuszy (wśród nich są przecież kandydaci i pracownicy),
  • każda firma definiuje (albo powinna to zrobić) jaki jest jej sens istnienia – czyli po co istnieje.

Doceniając zdobycze ludzkości, wiemy, że nie można osiągać celów jednostki kosztem drugiej jednostki. Musimy też nauczyć się od nowa jak koegzystować z naturą, chroniąc jej dobra naturalne – czyste powietrze, wodę, surowce naturalne. Już wiemy, że ten aspekt działania firmy jest szczególnie ważny dla młodszego pokolenia. Może też stanowić argument za wyborem pracy u danego pracodawcy. Ma zatem bezpośredni wpływ na działania employer brandingowe.

 

W 2008 roku Komisja Europejska opracowała typologię działań CSR-owych.

Wyróżniła 4 typy działań:

  • Workplace CSR – związane z miejscem pracy, w centrum uwagi są pracownicy,
  • Marketplace CSR – w centrum uwagi są konsumenci i ich prawa, dostawcy i partnerzy handlowi,
  • Environmental- related CSR – celem jest ograniczanie negatywnego wpływu na środowisko,
  • Community-related CSR – celem jest zmniejszanie negatywnego wpływu na społeczność lokalną.

Zbadano, że prowadzenie działań typu Workplace CSR wpływa bezpośrednio na motywację wewnętrzną pracowników oraz na wiarygodność marki pracodawcy. Zaś pozostałe działania mają wpływ na postrzeganie firmy, a w efekcie na dokonywanie wyborów konsumenckich, w tym bojkot niektórych marek. Warto przypomnieć niechlubne przykłady niektórych firm:

  • Abercombie & Fitch, która w 2018 roku promowała się jako marka dla szczupłych i zadbanych fizycznie.
  • H&M szyje swoje ubrania w Afryce i podaje się w wątpliwość, czy w szwalniach tych honoruje się prawa człowieka, w 2018 roku miała duże kłopoty po wypowiedzi jej szefa generalnego, który nie zgadza się z trendem ograniczania konsumpcjonizmu LINK 

Dlatego im zdaniem każda firma powinna opracować swoją politykę CSR-ową, i jako organizacja nastawiona na zysk, powinna wspierać o najmniej kilka obszarów: prawa pracownika, prawa konsumenta, poszanowanie środowiska naturalnego oraz poszanowanie praw społeczności lokalnej. Od czego zacząć?

 

Punktem wyjścia opracowania polityki CSR powinno być:

  • zrozumienie jaki jest sens i cel istnienia firmy (i jak możemy współżyć z innymi interesariuszami),
  • jakie są wartości firmowe (w tym jak je stosować do wszystkich interesariuszy, nie tylko tych wewnętrznych),
  • jaka jest grupa odbiorców naszych działań (zazwyczaj wybiera się grupę docelową produktów i usług oferowanych przez firmę),
  • oraz odpowiedź na pytanie – czy działania CSR prowadzimy na pokaz, czy z potrzeby serca.
  • wybór partnera społecznego, organizacji NGO – której faktycznie zależy na rozwiązaniu danego problemu społecznego.

Duże firmy, od 2017 roku mają obowiązek przygotowywać tzw. sprawozdanie niefinansowe, w którym opisują jakie działania podjęły w poprzednim roku (Sprawdź tutaj – LINK). Ponadto coraz więcej firm, jak banki, chcą współpracować z firmami, które mogą dostarczyć konkretnych dowodów na prowadzenie działań CSR-owych. Ma to nierzadko znaczenie przy wyborze partnera w przetargach / konkursach ofert.

Koniecznie przeczytaj tę książkę:

Teoria szpanu

Julita Dąbrowska

Julita Dąbrowska

Autorka bloga, na co dzień pomaga firmom budować marki korporacyjne i marki pracodawców (współpraca ad hoc oraz współpraca projektowa). Punktem wyjścia jest odkrycie czym dana organizacja wyróżnia się od innych. W tym celu prowadzi badania jakościowe i ilościowe, przeprowadza diagnozę organizacji na podstawie już pozyskanych informacji i raportów, pomaga w opracowywaniu i weryfikacji strategii marki i strategii komunikacji marki. Szkoli dzieląc się swoją wiedzą na blogu, na łamach książek i e-booków, w trakcie szkoleń stacjonarnych i online, 

Polecane raporty 01/2020

Polecane raporty 01/2020

Oto trzy raporty, które warto poznać jeśli tylko pracujesz nad strategią i planem działań employer brandingowych. 

Rynek Zmiany Pracy

#Raport Devire 

Dowiesz się z niego o nowym zjawisku jakim jest rynek zmiany pracy. Nie tylko ze względu na rekordową liczbę otwartych wakatów oraz deklaratywnie wysoką otwartość do zmiany pracy – aż 90% respondentów badania – ale przede wszystkim dlatego, że metamorfozie ulegają nasze miejsca pracy, środowiska, w których funkcjonujemy, a także sposób w jaki postrzegamy karierę zawodową czy potencjalnego pracodawcę. Okazuje się, że szczęście w pracy jest najlepszą strategią retencji – jak wynika z badania aż 86% osób, które są szczęśliwe w pracy nie szuka nowego pracodawcy. 

Wszystko to prowadzi do konkluzji: praca oznacza dziś przede wszystkim wolność wyboru i wychodzenie poza tradycyjne ramy współpracy. Od wymiaru pracy, miejsca wykonywania obowiązków, po atmosferę panującą w firmie czy kulturę organizacji. Decyzje pracownika dotyczące kariery zawodowej zależą m.in.: od rodzaju organizacji, do której ma dołączyć – jej struktury i wielkości oraz panujących w niej zasad – a także cech i wartości, reprezentowanych przez firmę. Dobra wiadomość jest taka, że niemal połowa respondentów (48% z nich) wskazuje, że praca jest ważnym celem w ich życiu. Nadal jednak dla co trzeciego respondenta praca jest świadomą koniecznością.

Employee Experience 2020

Z tego raportu dowiesz się sporo na temat tzw. doświadczenia pracownika. Ale moim zdaniem to co jest ważne to rozróżnienie 3 typów organizacji, które wdrażają świadomie rozwiązania EE. 

Typ 1- “Talking EX” – to organizacje, które dopiero zaczynają wdrażać programy employee experience, zaczynając od deklaracji – naszym celem jest kształtowanie dobrych doświadczeń. To są raczej firmy, które dopiero poszukują i weryfikują czym jest employee experience. Pierwszy obszar, który jest poprawiany to HR z wykorzystaniem metod design thinking.  

Typ 2- “HR-Centric” – To największa grupa organizacji, która wykorzystując podejście agile konstruuje różne persony pracownikfw, a następnie opracowuje cykl życia pracownikfw, przegląd system i process HR, w tym rekrutację, onboarding, programy rozwojowe i programy derekrutacji. 

Typ 3- “EX-Transformed” – To najbardziej dojrzałe organizacje, wsłuchane w potrzeby pracowników, weryfikujące cykl życia pracownika i tzw. momenty prawdy. Podchodzące do programów employee experience, tak jakby pracownicy byli naprawdę klientami wewnętrznymi. 

Szczęście w pracy Polaków

To już kolejna edycja cenionego raport Jobhouse. Wynika z niego, że choć mówimy o szczęściu, to dla pracownika najbardziej liczy się wynagrodzenie, przyjazna atmosfera, dobre relacje w pracy oraz poczucie sensu wykonywanej pracy. Dobrym kierunkiem jest komunikowanie firmowych wartości i ich internalizacja wśród pracowników.

Tylko 15 proc. pracowników można uznać za promotorów swoich pracodawców – zgodnie z metodologią NPS. Pokrywa się to z badaniami Instytutu Gallupa, że ok. 15 proc. pracowników jest zaangażowanych w pracy.

Julita Dąbrowska

Julita Dąbrowska

Autorka bloga, na co dzień pomaga firmom budować marki korporacyjne i marki pracodawców (współpraca ad hoc oraz współpraca projektowa). Punktem wyjścia jest odkrycie czym dana organizacja wyróżnia się od innych. W tym celu prowadzi badania jakościowe i ilościowe, przeprowadza diagnozę organizacji na podstawie już pozyskanych informacji i raportów, pomaga w opracowywaniu i weryfikacji strategii marki i strategii komunikacji marki. Szkoli dzieląc się swoją wiedzą na blogu, na łamach książek i e-booków, w trakcie szkoleń stacjonarnych i online, 

Bogowie zarządzania czyli inne spojrzenie na kulturę organizacji

Bogowie zarządzania czyli inne spojrzenie na kulturę organizacji

Bogowie zarządzania! Inne spojrzenie na kulturę organizacji

Ile pamiętasz z lektury książek o mitologii? Ja do dziś pamiętam książki Jana Parandowskiego i jego wierzenia Greków i Rzymian. Dziś też powracam do tego tematu, a to za sprawą brytyjskiego badacza Charlesa Handy’ego. 

W połowie lat 80. XX wieku opublikował swoją książkę „Bogowie zarządzania”, na łamach której opisał 4 typy menedżerów i ich wpływ na firmę, w szczególności na kulturę organizacji. 

Zapewne znasz innych badaczy kultury organizacyjnej – G. Morgana, K. Camerona & R. Quinna, C. Sikorskiego, Ł. Sułkowskiego, M.J. Hatch by wymienić tylko kilkoro. 

Każdy badacz ma swój pomysł na wyróżnienie kilku typów kultur. To co zainteresowało Handy’ego to sposób zarządzania firmą, od autokratycznego po gwiazdorski.

Trafnie dobrał archetypy korzystając ze znanej i cenionej mitologii greckiej.

W tym miejscu muszę podkreślić, że typologia Handy’ego:

  • stawia w centrum uwagi sposób zarządzania top menedżerów – ich zachowania i motywację, 
  • nie odnosi się do poszczególnych branży, 
  • nie odnosi się do klasyfikacji kultur narodowych.

To zaś sprawia, że przy opisie kultury organizacji danej firmy możemy posługiwać się różnymi typologiami, ponieważ każda z nich patrzy na kulturę organizacyjną z innego punktu widzenia. 

Co bierze pod uwagę Handy?

  • czy kluczowe decyzje podejmuje jedna czy więcej osób?
  • jakie są kluczowe motywy podejmowania decyzji?
  • jak zachowują się podwładni i czy mają prawo kwestionować lub zmieniać decyzję? 

 

bóg zarządzania typ kultury sposób myślenia i uczenia się w firmie
Zeus klubowa (klanowa) intuicyjny, holistyczny, metodą prób i błędów, decyzje podejmowane na podstawie tzw. miękkich danych
Apollo kultura roli logiczny, analityczny i konsekwentny, szkolenia on the job, przekazywanie wiedzy, danych i informacji w dół
Atena kultura zadań rozwiązywanie problemów, logiczny i kreatywny, stałe odkrywanie i pogłębianie wiedzy
Dionizos kultura egzystencji nauka poprzez immersję i nowe doświadczenia

To teraz po kolei. 

Jakim menedżerem jest Zeus?

Nie ma wątpliwości, że jest to osoba, która podejmuje decyzje samodzielnie, zarówno te małe, jak i te duże. Czyni to szybko, nawet jeśli nie ma wystarczająco